تبلیغات
وبلاگ مرکز آموزشی معصومه خمسه (گرجستانی) قوچان - اُوتیسم چیست ؟
وبلاگ مرکز آموزشی معصومه خمسه (گرجستانی) قوچان
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من




بیماری اوتیسم (درخودماندگی یا Autism) یکی از بیماری های جدی گروه بیماری های رشدی اختلالات طیف اوتیسم بوده که در اوایل دوره کودکی (معمولا قبل از 3 سالگی) ظاهر می شود. هرچند علایم و شدت آن در افراد مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم برتوانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، تاثیر می گذارد.

 بنظر می رسدكه یك اختلال در سیستم عصبی كه باعث عدم عملكرد صحیح مغز می شود در ایجاد این بیماری مؤثر می باشد. تعداد کودکان مبتلا به اوتیسم در حال رشد است. هرچند درمان و شفای کاملی برای درمان اوتیسم وجود ندارد، اما درمان جدی و بموقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان مبتلا به بیماری ایجاد می‌کند.

 این اختلال در بیماران اُوتیستیك باعث می شود كه مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارتهای ارتباطی به درستی عمل كند . كودكان و بزرگسالان اُتیستیك در زمینه ارتباط كلامی و غیر كلامی ‍، رفتارهای اجتماعی ، فعالیتهای سرگرم كننده و بازی دارای مشكل می باشند .

اُوتیسم یكی از پنج بیماری می باشد كه در مجموع به آنها “ اختلالات نافذ رشد“ یا به اختصار “پی دی دی “ می گویند. این پنج بیماری عبارتند از : اُتیسم ‌، اختلال آسپرگر ، اختلال عدم تمركز دوران كودكی ، اختلال رِت ، و اختلالات نافذ رشد كه با معیارهای بیماری های ذكر شده مطابقت ندارند . 


 

علایم ابتلا به اوتیسم

علایم و نشانه های اوتیسم بیشتر اوقات قبل از سن 3 سالگی شروع به ظهور می کنند. در اوایل والدین کودک مبتلا به اوتیسم متوجه می‌شوند که کودکشان شروع به صحبت کردن نکرده و مانند سایر کودکان هم سنش رفتار نمی کند. اما اینکه کودک مانند سایر کودکان و در سن آنها شروع به صحبت کرده و بعد مهارت های کلامی خود را از دست دهد، نیز ممکن می باشد. علایم اوتیسم شامل:

  • تاخیر در یاد گیری صحبت کردن و یا اصلا صحبت نکردن. 
  • کودک ممکن است ناشنوا بنظر برسد حتی اگر آزمایش شنوایی سنجی را طی کرده و نتایج آزمایش شان نرمال باشد.
  • انواع رفتارها، علایق و بازی های تکراری. برای مثال تاب خوردن مداوم، علاقه غیرطبیعی به بعضی از اشیاء و ناراحت شدن در صرت تغییر برنامه روتین زندگی.
  • ناتوانی در گفتن اسم، برقراری ارتباط چشمی، اجتناب از نوازش شدن و بقل شدن و یا کمک نخواستن.
  • ناتوانی از شروع مکالمه و صحبت با دیگران و یا عدم توانایی در حفظ مکالمات.
  • حساس بودن به نور، صدا و یا لمس شدن و در عین حال بی توجه به درد.
  • عادات غذایی عجیب، همچون خوردن تعداد کمی از انواع غذا و یا خوردن مواد غیرخوراکی همچون گچ یا خاک.
  • رفتار خودزنی مثلا کوبیدن سر به زمین یا دیوار و یا با دست ها.

 کودکان مبتلا به اوتیسم در رفتار با دیگران مشکل داشته باشند. زمانیکه این کودکان بزرگتر می شوند بعضی از آنها ممکن است بیشتر علاقه ارتباط با دیگران داشته و کم تر دچار پریشانی شوند. بعضی دیگر تقریبا سبک زندگی نزدیک به سبک زندگی سالم و عادی دارند. با اینحال سایر این کودکان بازهم در مهارت های زبانی و اجتماعی دچار مشکل بوده و دوران نوجوانی و بلوغشان بیماری آنها را شدید تر کند.

 اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم در یادگیری علم و مهارت کند بوده و بعضی از آنها نشانه هایی از هوش پایین را نشان می دهند. سایر کودکان مبتلا به اوتیسم در یادگیری مشکلی نداشته اما در ارتباط اجتماعی، کلامی و زندگی طبیعی مشکل داشته باشند. تعدا کمی از کودکان مبتلا به اوتیسم بصورت بلقه توانایی های بالایی داشته و مهارت های مثال زدنی در بعضی از مهارت های خاص همچون هنر، موسیقی و یا ریاضی از خود نشان می دهند.

عواملی که خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش می دهند

همه کودکان از هر نژاد و یا ملیتی ممکن است دچار بیماری اوتیسم شوند، اما عواملی خاص که در ادامه می آیند می توانند خطر این بیماری را افزایش دهد، این عوامل شامل:

 جنسیت کودک - پسرها چهار تا پنج برابر بیشتر در خطر ابتلا به بیماری اوتیسم هستند.

  • سابقه خانوادگی - در خانواده هایی که یک کودک مبتلا به اوتیسم وجود دارد، خطر اینکه کودکی دیگر با این بیماری داشته باشند بیشتر است. همچنین خیلی غیرمعمول نیست که پدر و مادر و یا سایر اقوام نزدیک کودک مبتلا به اوتیسم، در ارتباط با دیگران و … مشکلاتی داشته باشند.
  • سایر اختلالات - کودکانی که بیماری خاصی دارند بیشتر از کودکان سالم در خطر ابتلا به بیماری اوتیسم هستند.
  • سن والدین - ممکن است بین سن والدین و ابتلای کودک به اوتیسم رابطه ای وجود داشته باشد. اعتقاد بر این است که فرزندان والدین بزرگسال بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به این بیماری هستند. بااینحال تحقیقات بیشتری در این رابطه مورد نیاز است.

 پیشگیری از اوتیسم

 هنوز هیچ راهی برای پیشگیری از ابتلای کودک به اوتیسم یافت نشده است. با اینحال با درمان بموقع بیماری بهبود یافته و مهارت های اجتماعی و کلامی کودک ارتقا پیدا می کند. اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم است با مراجعه به مشاوران و متخصصان برای آشنایی با راههای مختلف بهبود کودک، به کودکتان کمک نمایید. درمان بموقع برای کودک مفید بوده، زندگی را برای او آسان تر کرده و از افزایش شدت بیماری اوتیسم پیشگیری می نماید.

 اُوتیسم در سراسر دنیا دیده میشود و فقط در پسران بیشتر از دخترها مشاهده شده است. به عبارت دیگر نژاد ، مكان زندگی ، میزان سواد ، وضعیت مالی ، نوع اعتقاد ، شیوه زندگی ، و ... هیچكدام تأثیری در شانس بروز اُوتیسم ندارند.

 والدین باید توجه داشته باشند كه مهمتر از عنوان بیماری ، پرداختن به درمان آن است . باید در نظر داشت كه این كودكان با درمان مناسب و به موقع می توانند مطالب را بیاموزند ، رفتارهای درست را از خود نشان داده و در آینده مانند افراد عادی زندگی كنند . اما بدست آوردن این اهداف مستلزم درمان به موقع و درست ، تحمل مشكلات و سختی های مربوط به این درمان است .

هر شخص اُوتیستیك مانند بقیه افراد جامعه دارای شخصیت مختص به خود است و مانند تمامی افراد خصوصیات خاصی را دارا می باشد .بعضی از این كودكان ممكن است كه از نظر گفتاری تأخیر كمی داشته و بتوانند با كمی كمك، ارتباط كلامی مناسبی را با دیگران بر قرار كنند ولی همین كودكان ممكن است از نظر ارتباطات اجتماعی رفتار مناسبی را از خود نشان ندهند . گاهی این كودكان برای شروع صحبت و تبادل كلامی ممكن است مشكل داشته باشند . افراد اوتیستیك معمولا در مكالمات ، یكطرفه رفتار می كنند یعنی فقط در رابطه با چیزی كه خود علاقه دارند صحبت می كنند و از صحبتهای طرف دوم چیزی نمی فهمند . در بعضی از این كودكان خشونت و خود آزاری نیز مشاهده می شود . 
در افراد اُوتیستیك ممكن است رفتارهای زیر نیز بروز كند :
1- اصرار بر یكنواختی و مقاومت در برابر تغییرات.
2-در بیان نیاز های خود دچار مشكل هستندو به جای استفاده از كلمات از اَداها و اشاره استفاده می كنند .
3-تكرار كلمات ،خنده نابجا ، گریه بی مورد ، نشان دادن استرس و نگرانی بی علت .
4-ترجیح می دهند كه تنها باشند.
5-پرخاشگری
6-به سختی با دیگران رابطه برقرار می كنند .
7-دوست ندارند كه كسی را بغل كنند و یا اینكه كسی آنها را بغل كند .
8-تماس چشمی ندارند و یا اینكه بسیار كم است .
9-با روشهای معمول آموزشی نمی توانند چیزی بیاموزند.
10-بازی های غیر عادی انجام می دهند.
11- اشیاء در حال چرخش را دوست دارند و خود نیز سعی می كنند اشیاء را به حالت چرخش در بیاورند .
12-دلبستگی غیر عادی به بعضی از اشیاء پیدا می كنند .
13-از نظر احساس درد حساسیت بالاتر و یا پائین تری نسبت به افراد عادی دارند .
14-ظاهراً از چیزی نمی ترسند .
15-از نظر فعالیت های فیزیكی ، فعالیت زیادتر و یا كمتری نسبت به كودكان سالم دارند . 
16-حركات بدنی آنها به صورت نرم و عادی نیست .
17-اگرچه آزمایشات شنوائی بر روی آنها سالم بودن شنوائی آنها را ثابت می كند اما در برابر نام خود و دستورات كلامی خود را بی تفاوت نشان می دهند .

برای بیشتر ما واضح است كه مجموع حواس پنجگانه به ما كمك می كنند تا بدانیم كه چه چیزهائی را تجربه می كنیم . برای مثال حواس لامسه ، بویائی و چشائی در تجربه خوردن یك هلو رسیده به ما كمك می كنند . برای كودكان اُوتیستیك مشكلات حواس پنجگانه معمول است . ممكن است كه این كودكان از نظر یك حس و یا چند حس در سطح غیر عادی قرار داشته باشند یعنی یا حساسیت بیشتری داشته باشند و یا اینكه در آن حس بسیار كُند باشند . ممكن است رایحه ای كه همه آنرا دوست دارند باعث آزار كودك اُوتیستیك بشود و یا اینكه یك مزه معمولی كودك را ناراحت كرده و كودك از غذاهائی كه آن مزه را دارا می باشند بگریزد. بعضی از كودكان اُوتیستیك به برخی از صداها نیز حساس هستند و ممكن است كه برخی از صداهائی كه ما روزانه به طور عادی می شنویم باعث رنجش آنها بشود . متخصصین معتقدند كه این نابهنجاریها در كودكان اُوتیستیك ناشی از اختلال در مجموعه حواس آنها می باشد .

یكی دیگر از مشخصات كودكان اُوتیستیك عدم نشان دادن علاقه و عاطفه در رابطه با اطرافیان است . البته این مورد هم مانند سایر موارد می تواند استثناء نیز داشته باشد . ولی والدین نباید به این دلیل از نشان دادن علاقه خود به كودك كوتاهی كنند و بایستی عواطف خود را در برابر كودك به طور طبیعی بروز دهند تا كودك از آنها به تدریج نشان دادن احساسات خود را بیاموزد . 

علل بروز اُوتیسم 

تا كنون هیچ علت مشخصی برای اُوتیسم كشف نشده است ولی مشخص شده است كه عملكرد غیر عادی مغز باعث ایجاد حالات اُوتیسم می شود . اسكن های مغزی در بعضی موارد نشان داده است كه مغز كودكان اُوتیسیك از نظر اندازه و ساختار با مغز كودكان سالم متفاوت است . 

 در حال حاضر تحقیقات فراوانی در رابطه با احتمال دخالت عوامل ژنتیكی و عوارض داروئی در بروز اُتیسم در حال انجام است .در بعضی از خانواده ها مشاهده شده است كه اُوتیسم مانند بیماریهای ژنتیكی از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود كه این خود می تواند تئوری ژنتیكی بودن اُوتیسم را در بعضی موارد ثابت كند . ولی در بسیاری از موارد هم مشاهده شده است كه سابقه اُوتیسم درخانواده و یا اقوام وجود نداشته است .

همچنین در بعضی از كودكان مشخص شده است كه در بدو تولد نشانه هائی از اُوتیسم را دارا می باشند ولی این مورد هم عمومیّت ندارد . هنوز محققین نتوانسته اند علت خاصی را به تنهائی برای ایجاد بیماری اُوتیسم كشف كنند و میتوان یك سری علل را در بروز آن مؤثر دانست .

محققین دیگری نیز معتقدند كه تحت شرایط خاصی تعدادی از ژنهای ناپایدار باعث اختلال در عملكرد مغز و در نهایت بروز اُوتیسم می شوند . تعداد دیگری از محققین نیز بر روی احتمال بروز اُوتیسم در دوران بارداری تحقیق می كنند . آنها معتقدند كه یك عامل ویروسی ناشناخته ، اختلال متابولیسمی ، و یا آلودگی به مواد شیمیائی محیطی در دوران بارداری می تواند عامل ایجاد این بیماری باشد. احتمال بروز اُوتیسم در كودكانی كه بیماری هائی مانند سندرم ژن ایكس حساس ، توبروس سلروسیس ، سندرم روبلا ، و فنیل كتنوریای درمان نشده داشته باشند بیشتر است .
بعضی از مواد خطرناك مانند جیوه نیز كه در دوران بارداری وارد بدن مادر شوند می توانند احتمال بروز اُوتیسم را افزایش دهند . 
در سالهای اخیر سئوالی در مورد رابطه واكسیناسیون و بروز اُوتیسم مطرح شده است كه همچنان مورد بحث است . در سال 2001 در آمریكا تحقیقاتی در این مورد انجام شد كه در آن رابطه واكسن “ ام ام ار “ و اُوتیسم بررسی شد. در این تحقیقات معلوم شد كه در برخی از كودكان این واكسن باعث بروز بیماری اُتیسم شده است . با این حال محققین دیگر این بررسی ها را كافی ندانسته و خواهان تحقیقات بیشتر هستند .

 به هر حال علت اُتیسم هر چه كه باشد ، باید بدانیم كه این كودكان یا با اُوتیسم بدنیا می آیند و یا اینكه آمادگی ابتلاء به آن را دارند.این بیماری برخلاف آنچه كه تصور می شد به خاطر بدی تربیت و یا عدم توانائی والدین در بزرگ كردن كودك نمی باشد . اُوتیسم یك بیماری روانی نیست. كودكان اُتیستیك قابل درمان هستند و نباید از آنها قطع امید شود و نیز بهتر است بدانید كه هیچ عامل روانی شناخته نشده است كه باعث بروز اُتیسم دركودكان شود . 

تشخیص اُوتیسم 

 برای تشخیص این بیماری هیچ تست پزشكی وجود ندارد. برای تشخیص اُوتیسم در یك كودك باید رفتار ، ارتباط و سطح رشد ذهنی كودك به دقت بررسی شود . از آنجائی كه بعضی از علائم این بیماری با بعضی از بیماری های دیگر مشترك است ممكن است متخصصین آزمایشها و تست های پزشكی متفاوتی را برای كودك تجویز كنند تا از وجود یا عدم وجود مشكلات دیگر در كودك مطمئن شوند.

با یك بررسی كوتاه در یك جلسه ممكن نیست كه بتوان به طور قطع وجود اُوتیسم را در كودكی ثابت كرد. مشاهدات والدین و بررسی كامل مراحل رشد كودك از لازمات تشخیص اُوتیسم در یك كودك می باشد . در نگاه اول ممكن است كودك اُوتیستیك به نظر عقب مانده ذهنی ، دارای اختلال رفتاری ، دارای مشكل شنوائی و یا دارای رفتارهای عجیب به نظر برسد .البته ممكن است تمام این علائم در یك كودك اُوتیستیك وجود داشته باشند كه این امر خود باعث مشكلتر شدن تشخیص می 

اُوتیسم یك بیماری روانی نیست. كودكان اُتیستیك قابل درمان هستند و نباید از آنها قطع امید شود و نیز بهتر است بدانید كه هیچ عامل روانی شناخته نشده است كه باعث بروز اُتیسم دركودكان شود .

شوند . به هر حال در ابتدای امر بایستی معاینه دقیق و كاملی از كودك به عمل آید زیرا به این ترتیب می توان یك برنامه مناسب و دقیق برای كمك به كودك اُتیستیك و درمان او تهیه كرد .

تشخیص زودهنگام :

 تحقیقات نشان داده است كه تشخیص زودهنگام اُتیسم در درمان و بهبود وضعیّت كودكان مبتلا بسیار مؤثر است. هر چقدر زودتر بتوان اُتیسم را در یك كودك تشخیص داد ، زودتر هم می شود از برنامه های درمانی برای كمك به این كودكان بهره برد . 

روش های تشخیص :

علائم و نشانه های اُوتیسم ممكن است در زمان نوزادی بروز كنند و شاید هم این اتفاق نیافتد ولی نشانه های این بیماری حتماً بین 24 ماهگی الی 6 سالگی خود را نشان خواهند داد . یك دكتر متخصص بایستی یك سری سئوالات مشخص و دقیقی در رابطه با چگونگی رشد جسمی و ذهنی كودك تهیه كرده و جواب آنها را از طریق والدین و مشاهدات دقیق بدست آورد .

انجمن ملی پرورش و سلامت كودكان در آمریكا این پنج سئوال اولیه را برای یك معاینه از كودك اُوتیستیك تهیه كرده است :

1-آیا كودك شما تا قبل از 12 ماهگی صدا سازی و نجوا داشته است ؟

2-تا قبل از 12 ماهگی آیا كودك شما از اشاره، اَداها و یا گرفتن دست دیگران و همینطور بای بای كردن استفاده 
كرده است ؟
3-آیا كودك شما تا قبل از 16 ماهگی از كلمات تنها استفاده كرده است ؟
4-آیا كودك تا قبل از 24 ماهگی از تركیب دو كلمه استفاده كرده است ؟
5-آیا كودك هیچ كدام از مهارتهای كلامی و اجتماعی خود را از دست داده است ؟

در صورت جواب منفی به چهار سئوال اول و جواب مثبت به سئوال آخر احتمال وجود اُوتیسم در كودك داده می شود . البته باز هم یادآور می شویم كه برای تشخیص قطعی نیاز به بررسی های بسیار دقیق و جامعی می باشد كه باید توسط افراد متخصص و آگاه صورت بگیرد .برای یك بررسی دقیق و كامل یك كودك مظنون به اُوتیسم بایستی توسط متخصص اطفال ، روانشناس ، مشاور آموزش و یاد گیری كودكان ، متخصص اعصاب ، متخصص گفتار درمانی و سایر متخصصین در زمینه اُوتیسم معاینه شود .


 مشاوره با متخصصین : اگر كودك از طرف شما و یا دكتر مخصوص خود مظنون به اُوتیسم باشد به هر حال بایستی توسط شخصی كه در زمینه اُوتیسم تخصص دارد معاینه دقیق شود . ممكن است این فرد یك روانشناس ، روانپزشك و یا یك متخصص رشد اطفال باشد .

گاهی ممكن است برای یك تشخیص دقیق و درمان به یك تیم متخصص نیاز شود این تیم می تواند از افراد زیر تشكیل شود :
1-متخصص رشد در اطفال: این فرد می تواند مشكلات سلامتی و رشد در كودكان را درمان كند.
2-روانپزشك كودك: این فرد می تواند در تشخیص اولیه كمك كرده و در صورت نیاز داروهائی را برای كمك به كودك تجویز كند .
3-روانشناس كودك: در شناخت عادات و حالات روانی كودك كمك كرده و ناتوانی های كودك در زمینه های رشد ذهنی ،روانی ، و اجتماعی را بررسی می كند . همچنین یك روانشناس می تواند در بهبود رفتاری كودك و افزایش مهارتهای اجتماعی كودك به شما كمك كند .
4-رفتار درمان: این شخص می تواند علاوه بركمك به بهبود توانائی های كودك در كارهای روزانه مانند لباس پوشیدن ، غذا خوردن و سایر كارهای استقلالی، همچنین در بهبود وضعیت حواس پنجگانه ،قدرت تشخیص ،و سایر توانائی های كودك او را یاری كند.
5-كار درمان: یك كار درمان كودك را در استفاده درست از عضلات و اندامهای بدن برای انجام كارهای بزرگ و كوچك بدنی می تواند یاری كند .
6-گفتار درمان: در بهبود وضعیت گفتار كودك و افزایش توانائی او در مهارتهای كلامی بسیار مؤثر است .
7-مشاور خانواده: این شخص می تواند علاوه بر راهنمائی در امر روابط شما با كودك خود، شما را در بهره وری بهتر از منابع و مراكز موجود در جامعه برای كمك به درمان كودك كمك كند .

بسیار مهم است كه متخصصین و والدین همكاری بسیار نزدیكی با هم در درمان كودك داشته باشند زیرا به این ترتیب بیشترین بازده را بدست خواهید آورد .همانطور كه متخصصین از تخصص و تجربه خود برای درمان كودك شما استفاده می كنند ، شما نیز به عنوان كسانی كه توانائی ها و خصوصیات كودك را بهتر از هر كس دیگری می شناسید ، می توانید در یاری رساندن به كودك و پیشرفت مراحل درمانی مؤثر باشید . migna.irهنگامی كه یك برنامه درمانی برای كودك شروع شود تبادل اطلاعات میان والدین و درمانگران و گفتگوی منظم میان آنها می تواند در پیشبرد برنامه درمانی و پیشرفت كودك بسیار مهم باشد .

در اینجا ما به نمونه هائی از راهنمائی های لازم اشاره می كنیم :

 اطلاعات خود را افزایش دهید . تا جائیكه می توانید معلومات خود را درباره توانائی های كودكتان افزایش دهید تا به این ترتیب بتوانید فرد مؤثری در برنامه درمانی باشید و بیشتر مراقب رفتار و عملكرد كودك باشید .اگر از اصطلاحات مورد استفاده درمانگران چیزی سر در نمی آورید از آنها بخواهید تا برای شما توضیح بدهند.

خود را همیشه آماده نگاه دارید. شما همیشه باید آماده باشید تا در مواقع لزوم با متخصصین ، درمانگران و مسئولان مدارس و مراكز درمانی ملاقات كنید. سئوالات خود را از قبل تهیه كرده آنهارا بنویسید و جوابهای آنها را نیز یادداشت كنید .
برای برنامه درمانی بایستی سازماندهی داشته باشید.بسیاری از والدینی كه برنامه درمانی موفقی داشته اند كسانی بوده اند كه تمامی مراحل درمان را زیر نظر داشته و از كارها ئی كه انجام شده و باید انجام شود گزارش تهیه كرده و بررسی می كرده اند.
برقراری ارتباط بسیار مهم است . شما باید بیاموزید كه چه در موارد مثبت و چه در موارد منفی باید با متخصصین و درمانگران صحبت كنید و تمامی موارد لازم را مورد بحث و گفتگو قرار دهید .شما باید به طور واضح دلایل موافقت و یا عدم موافقت خود با مسایل پیش آمده را با درمانگران و متخصصین مربوطه در میان بگذارید تا مشكلات موجود با كمك یكدیگر حل شود. 

عبور از مرحله تشخیص :

 اغلب عبور از این مرحله برای خانواده ها بسیار مشكل و دردآور است . این احساس كاملا عادی و طبیعی می باشد ولی فراموش نكنید كه بعد از تشخیص اُوتیسم در یك كودك ، زندگی همچنان وجود دارد و باید زندگی كرد. زندگی می تواند حتی برای یك كودك اُوتیستیك هم لذّت بخش و جالب باشد و همینطور برای كسانی كه با این كودك زندگی كرده و به او عشق می ورزند . اگرچه برای درمان این كودكان راه سخت و طولانی در پیش است ولی فراموش نكنیم كه عشقی كه خداوند در قلب پدر و مادر قرار داده و تمامی لذّتهائی كه یك پدر و مادر از شیرین زبانیها و بودن با فرزند خود دارند می تواند این راه دشوار را قابل تحمل كرده و آینده ای پر از امید و شادی را رقم بزند.

 برای والدین دانستن این مطلب كه كودك آنها اُوتیسم می باشد تجربه تلخ و دردناكی است . برای بسیاری از خانواده ها ممكن است این تشخیص بسیار تكان دهنده و غیره منتظره باشد ، بعضی از والدین هم ممكن است ماه ها و یا سالها به دنبال این باشند كه با انجام آزمایشات دقیق تر عدم وجود اُوتیسم را در كودك خود ثابت كنند . به هر حال والدین كودكانی كه به تازگی متوجه این حقیقت شده باشند سئوالهای بدون جواب بسیاری در پیش روی خود می بینند . در دهه های گذشته معمولا این كودكان را در مراكز نگهداری كودكان معلول ذهنی قرار می دادند . متخصصین اطلاعات كمی در مورد این بیماری و راه های در مان آن داشتند و همچنین خدمات اجتماعی كمی برای این بیماران وجود داشت .

امروزه اگر چه هنوز محققین و متخصصین در حال تحقیق بر روی علل و درمان این بیماری می باشند ولی نسبت به سالهای گذشته پیشرفت چشمگیری را مشاهده می كنیم . به این ترتیب آینده روشنتری را می توانیم برای این كودكان انتظار داشته باشیم .
هم اكنون در بسیاری از كشورها خدمات اجتماعی مناسبی برای این افراد و والدین آنها تدارك دیده شده است و روشها ، داروها و مراكز قابل توجهی برای كمك به بیماران اُتیستیك فراهم شده است .
در حالی كه هنوز درمان مشخصی برای اُوتیسم پیدا نشده است ولی روشهای درمانی مناسبی وجود دارند كه با آنها می توان به این كودكان كمك كرد تا از توانائی های بیشتری بهره مند شده و migna.irحتی نمونه هائی نیز از بهبود كامل دیده شده است . این روشهای درمانی علاوه بر اینكه كمك می كنند تا رفتارهای اختلالی كودك كم شوند ، همچنین كار های استقلالی را نیز به كودك می آموزند تا كودك بتواند به طور مستقل نیازهای خود را برآورده وبه تدریج به یك زندگی عادی برسد .
از آنجائی كه رفتارها و اختلالات در كودكان اُوتیستیك بسیار متفاوت و متغیر است ، تا كنون چندین برنامه درمانی برای آنها مد نظر قرار گرفته است كه هر كدام موفقیتهائی نیز به دنبال داشته اند . در درمان كودكان اُوتیستیك باید حتما این مورد در نظر گرفته شود كه روش درمان برای هر كودك باید متناسب با توانائی ها و شدت اختلالات او برنامه ریزی شود .
لطفاً به یاد داشته باشید كه مطالب ذكر شده در اینجا جهت درمان و تشخیص نمی باشد و فقط برای افزایش اطلاعات شماست ، برای تشخیص وداشتن یك برنامه درمانی حتماً باید با متخصصین اُوتیسم مشورت كنید . 

روشهای درمانی و تربیتی :

 هرچند درمان کاملی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد، ترکیبی از درمان های خانگی و مدرسه‌ای می تواند به درمان این بیماری کمک نماید. هدف درمان افزایش عملکرد کودک با کاهش شدت بیماری می باشد. پزشک کودکتان بسته به مشکل و شدت آن یکی از درمان های زیر و یا ترکیبی از آنها را پیشنهاد می کند.

 کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است به بیماری های دیگر ناشی از اوتیسم همچون بیماری صرع، اختلالات خواب و مشکلات معده باشند و باید در کنار درمان اوتیسم به درمان این بیماری ها هم پرداخت.

 مطمئناً در مسیر افزایش اطلاعات خود در مورد اُوتیسم با روشهای درمانی زیادی روبرو خواهید شد مانند آموزش از طریق شنوائی ، آموزش جزء به جزء ، ویتامین درمانی ، درمان با رژیم غذائی بدون غلات ، برقراری ارتباط آسان ، موسیقی درمانی ، بازی درمانی ، كار درمانی ، و بهبود مجموعه حواس .

به طور كلّی می توان تمامی این روشها را به دو دسته تقسیم كرد : 
درمانی و تربیتی .
روشهای درمانی شامل : تصحیح رفتاری و روش بهبود ارتباط ،روشهای رژیمی و داروئی ،و روشهای تركیبی می باشند . كارآئی بعضی از روشهای درمانی توسط تحقیقات و آمار ثابت شده است و بعضی نیز نتایج چشمگیری نداشته اند .بعضی از والدین مایلند كودك آنها فقط با روشهائی كه كارآئی آنها ثابت شده است تحت درمان قرار گیرند . ولی به خاطر داشته باشید كه همه كودكان اُتیستیك مانند هم نیستند و ممكن است كه روشی كه برای یك كودك مؤثر بوده برای كودك دیگر تأثیر چندانی نداشته باشد .
ما توصیه می كنیم كه برای انتخاب یك روش درمانی مناسب و مؤثر حتماً تمامی جوانب را در نظر گرفته و با متخصصین اُتیسم مشورت كنید. بهتر است قبل از هر كاری از توانائی ها و ناتوانی های كودك خود شناخت كاملی پیدا كنید .
به عنوان والدین طبیعی است كه بخواهید هر چه سریعتر كاری بكنید . به هر حال بسیار مهم است كه برای شروع تغییرات زیادی را بر كودك تحمیل نكنید زیرا تغییرات در این كودكان باعث استرس و ناراحتی بیشتر می شوند .
بهتر است در ابتدا با تحقیق و مطالعه روش مناسب برای كودكتان را انتخاب كنید و برنامه ریزی درستی را قبل از شروع برنامه درمانی داشته باشید . شما می توانید با مراجعه به اینترنت منابع اطلاعاتی بسیاری را پیدا كنید كه در امر افزایش اطلاعات و بررسی روشهای درمانی متفاوت سودمند هستند . 
در بسیاری از این سایت ها می توانید تجارب خانواده هائی را كه روشهای متفاوت را برای درمان كودكان خود استفاده كرده اند مطالعه كنید .همچنین شما می توانید نظرات و تئوری های متخصصین اُتیسم در مورد علل بروز و نحوه درمان این كودكان را مشاهده كنید . ممكن است در ابتدا از فراوانی اطلاعات موجود در اینتر نت كمی گیج شوید ولی با اندكی تحمل و صرف وقت خواهید توانست اطلاعات خود را افزایش داده و روشهای مناسب برای كودك خود را پیدا كنید .
این شما هستید كه با كودك اُتیستیك خود هر روز زندگی می كنید و این شما هستید كه بهتر از هر كس دیگری او را می شناسید پس بهتر است به خود ایمان داشته باشید و در راه درمان او مصمم و با اراده قدم بگذارید . فراموش نكنید كه این كودكان كسی را جز شما ندارند !
پس از اینكه از اُوتیسم و روشهای درمانی آن به اندازه كافی مطلع شدید حتماً در پی آن خواهید بود كه جائی را برای كمك به كودك خود و شروع درمان مناسب پیدا كنید . ممكن است تعداد انگشت شماری متخصص اُوتیسم در اطراف خود پیدا كنید ولی متأسفانه هنوز در كشور ما ایران به این بیماری و نیازهای این بیماران توجه كافی نشده است . شما مراكزی را خواهید یافت كه با كمال میل و با همدلی سعی در كمك كردن به كودك شما دارند ولی این مراكز اختصاصی نیستند و برای كودكان معلول ذهنی و جسمی راه اندازی شده اند .
شما می توانید از افراد متخصص در كار درمانی ، گفتار درمانی ، و بازی درمانی این مراكز كمك بگیرید و اگر این اشخاص در زمینه اُوتیسم نیز كار كرده باشند می توانند نتایج بهتری را بدست آورند. متأسفانه در هیچكدام از این مراكز نمی توانید روشهای ذكر شده برای كودكان اُوتیستیك را به صورت كامل و منسجم بیابید .
امیدواریم هر چه زودتر مسئولین و افراد تصمیم گیرنده در امر كمك به كودكان دارای مشكلات جسمی و ذهنی اقداماتی را در جهت كمك به كودكان اُتیستیك و خانواده های آنها تصمیماتی را اتخاذ كنند .
افراد اُوتیستیك نیز مانند سایر انسانها هستند . 
آنها نیز نقاط ضعف و قوت دارند . انها نیز احساس داشته و نیازهائی دارند .





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 12 آبان 1394
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
کدهای جاوا اسکریپت
تماس با ما

Up Page
مشاهده و دریافت کد

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

سایت خدماتی بیست تولز